Volgens mij was het JMD die ooit het Olympisch Museum in Lausanne tipt. Op dit moment zitten we in de Franse Jura op nog geen 70 kilometer van Lausanne dus dat leek me wel leuk om dat samen met zoon van 12 te bezoeken in combinatie met Lausanne Sports tegen Young Boys. Maar 70 kilometer in deze regio is nog steeds 2 uur rijden.
Die tip onderschrijf ik in ieder geval. Een prachtig museum met eerst een verdieping algemene zaken zoals de Spelen in de oudheid, Pierre de Coubertin, de tradities en gebruiken etc. Daarna een verdieping met allerlei attributen. De schoenen van Jesse Owens en Emil Zatopek, een bobslee uit 1920 en nog veel meer. Keurig opgedeeld in winter en zomerspelen en per 20 jaar. Ook stonden er schermen met de verhalen van de belangrijkste Olympiers uit die jaren.
Tenslotte nog een verdieping met een tijdelijke expositie over de combinatie techniek en Olympische spelen. Eerst hoe de media de spelen live bij mensen thuis brachten in de jaren 60, daarna over hoe techniek de Spelen eerlijker maakten met bijvoorbeeld tijdwaarnemingen en finishfoto's en tenslotte nog een link tussen de Spelen en E-sports.
Het is een internationaal museum dus je hoeft geen prominente rol voor de Nederlandse sporters te verwachten. Er was natuurlijk aandacht voor 1928 en bij de attributen vind je schaatsen van Bob de Jong en Stien Kaiser en het shirt van Sifan Hassan uit 2024. Bij de verhalen over de sporters kon ik alleen Blankers-Koen terugvinden en dat vond ik wel erg karig, dat Ireen Wüst er niet tussen stond verbaasde me echt.
Daarna gingen we richting het Stade de Tulliere, Dat is niet zo ver van het Stade Olympique de la Pontaise waar Ajax in 2001 zo roemloos werd uitgeschakeld. De grote parkeerplaats die getipt werd ligt zelfs naast het oude stadion maar meer dan een sneak peak door een hek konden we niet krijgen.
Het nieuwe stadion werd opgeleverd in 2020, kostte 2 keer Mika Godts en is prima gelukt. Compact met steile tribunes voor 12.500 toeschouwers, een glazen voorgevel en aparte hoeken aan de buitenzijde. Heel bijzonder is het ook niet maar het is wel echt af en een prima stadionnetje om wekelijks je club te kunnen zien. Minpuntje is het kunstgras. Voor beelden zie Europlan-Online;
https://www.europlan-online.de/stade-de-la-tuili%E8re/stadion-51408.html
Op weg maar het stadion moesten we een klein stukje omrijden omdat er een stoet Young Boys supporters richting stadion wandelde en de weg door de politie was geblokkeerd. Rond het stadion viel op hoeveel families er met YB shirts en sjaaltjes rondliepen. En die families zaten allemaal niet in het uitvak. De fanatieke aanhang in het uitvak zelf gedroeg zich ook keurig. Uiteraard allemaal in klederdracht maar er was geen steward te zien en alles ging ordentelijk. Vlaggen werden opgehangen aan de zijkanten van het vak en ze klommen ook even over het hek om aan de voorkant iets op te hangen en klommen daarna weer terug.
Young Boys had de vorige twee duels 10 keer gescoord, waaronder een 0-6 zege bij regerend kampioen Thun, maar in de eerste 45 minuten leek het alsof niemand de 22 spelers had verteld dat het de bedoeling was de bal in het doel te krijgen. In de rust kregen ze bijles en Young Boys, duidelijk wel de betere ploeg, scoorde al na 3 minuten. Lausanne kwam er nauwelijks aan te pas maar raakte wel in overtal na een rode kaart na 60 minuten. Young Boys plooide wat terug maar was in uitvallen veel gevaarlijker en scoorde na 78 minuten de verdiende 0-2. Wedstrijd klaar dacht ik maar 30 seconden later was het al 1-2. Lausanne werd nu wel gevaarlijk en vlak voor het verstrijken van de reguliere speeltijd vloog heerlijke de 2-2 binnen. Het werd bijna nog mooier want direct erna was er een enorme kans maar het schot van dichtbij werd door de doelman met zijn hoofd gestopt.
Daarna was het klaar en gingen de supporters die keurig naast elkaar hadden gejuicht zonder enige vorm van animositeit weer naar huis. En ik dacht vooral; hier zie je heel duidelijk wat 25 jaar afbraakbeleid voor supporters in Nederland kapot heeft gemaakt.