Dit is vanaf 1966 mijn 16de WK. Hoe verder terug in de tijd, hoe levendiger de herinneringen. Nu voelt het WK niet meer aan als een gemarkeerd hoogtepunt en als een uniek evenement, maar als een tussenstation temidden van 365 dagen per jaar overvloed van club- en internationaal voetbal in competitie- en toernooiverband.
Estadio Azteca was 56 jaar geleden het symbool voor wat mij betreft het meest gedenkwaardige WK. Geprojecteerd op het huidige tijdsbeeld verliep de finale tussen Brazilië en Italië in het tempo van wandelvoetbal, maar destijds betrof het een met superlatieven gelardeerde aardverschuiving en de ontmanteling van de nadagen van catenaccio.