Carnaval/Vastelaovend

[Satyr]

Vergeet niet even te benoemen dat we vreemd gaan bij het leven 🥳🥳🥳

Daar is natuurlijk een oplossing voor gevonden, ik zie en hoor massaal break-ups om mij heen, niet geheel toevallig net voor Carnaval.

 

[zwammy]

Dat heeft met de feestdagen te maken, algemeen bekend. Maar misschien in Limburg met carnaval, tis natuurlijk een bijzondere provincie.

 

[Mario]

Vergeet niet even te benoemen dat we vreemd gaan bij het leven 🥳🥳🥳

En snuiven...

 

[Maasveld]

Patat, friet. Friet, patat. Hoe je het ook noemt, met vastelaovend wordt het veelvuldig gegeten. Het frituurvet draait tijdens de dolle dagen overuren. Stiekem hoort het dus een beetje bij de vastelaovend. En alles wat maar een beetje bij de vastelaovend hoort wordt bezongen. Zo ook dus deze goudgele rakkers. Het waren de Drekskaters die op het idee kwamen om de vetbak te bezingen. Het is een vrij onbekend leedje, maar dankzij het programma Zing Nog Ens is het twee jaar geleden uit de vergetelheid gekomen. Deze versie is gezongen door Jip Verdellen, maar het origineel is dus van de Drekskaters, Vetbak!

 

[Maasveld]

Zuipen, vreten, feesten, het is natuurlijk niet onterecht dat dit het beeld van de vastelaovend is. Thijs Pennings verwoorde vandaag in zijn column echter perfect wat de vastelaovend óók is:

Waat vastelaovend bringk​

Deze week vierden we de verjaardag van Milou. Ze zou 40 zijn geworden.


Natuurlijk zit er in die dagen veel verdriet, maar ze hebben tegelijk iets fijns. Ze is net iets dichterbij dan op de meeste andere dagen.

Dat is deze periode van het jaar vaker zo, dankzij de vastelaovend. Daar was ze gek op. En het is bij uitstek het feest waarbij de lach en de traan beide nooit ver weg zijn.
Ik merkte dat tijdens vastelaovend drie jaar geleden, de eerste na haar dood. Het voelde alsof ik werd omarmd door de stad, door het feest, door de mensen. Soms een knuffel of een fijn gesprek, soms alleen een blik: een paar ogen in een geschminkt gezicht. Fijn desse d’r bis.

De nieuwe Jocusprins begrijpt dat ook. De vrolijkheid spat er sinds zijn uitkomen van af. En zijn vingerhartje is nu al hét symbool van de Venlose vastelaovend van 2026. Liefde voor het feest en voor de mensen om je heen. Voor degenen die er nog zijn en degenen die zijn weggevallen.
Of zoals Guusje en Noa een paar jaar geleden al zongen:
'En ik heb ‘t idee det vanaaf dees plaats
d’r nao mich wuurt gekeeke door eine faats
Dao baove in d’n hemel wao ik aan dingk
det is iets waat vastelaovend bringk'"

Zang: Guusje Hazenbosch en Noa Peulen Tekst en muziek: Ron Dings