Wat een dieptrieste avond. Ik hoorde vanmiddag al dat er op west wat minder gefouilleerd zou worden en dat de club oogluikend wat vuurwerk zou toestaan. Dat valt altijd moeilijk te rijmen met controles op de lange zijde waar het tasje van mij zoon met zijn pakje drinken, wafel en sjaal iedere keer grondig wordt gecontroleerd.
Ruim voor de aftrap ging er een doek omhoog, de link met Roda heb ik niet kunnen vinden. Daarachter zag je ze al onder een doek gaan om de bivakmutsjes aan te trekken. Daar bleven ze toch wel een kwartiertje onder zitten. Normaal komen ze dan wanneer de spelers het veld betreden er onder vandaan maar dat stelden ze nu uit tot de wedstrijd 5 seconden bezig was. Wat er toen gebeurde had echt niemand kunnen bevroeden. Ik voelde me ook niet veilig en ging net als vele anderen maar de omloop in.
Gelukkig was de reactie van de rest van het stadion wel hoopgevend. De groep werd uitgefloten en toegezongen met schaam je kapot.
We gingen ook nog voetballen en het eerste kwartier blies ADO ons van de mat. 0-2. Daarna knokte Roda zich weer in de wedstrijd, of liet ADO de teugels wat vieren? Niettemin had onze nieuwe spits vlak voor rust een enorme kans op de aansluitingstreffer maar schoof hij de bal naast. Tot aan een dubbele wissel had ik wel het idee dat er nog wat mogelijk was maar de bal wilde er niet in waarbij we ook aardig tegengewerkt werden door een abominabel inconsequente arbiter. ADO werd daarna weer sterker en nadat van Dessel aanvallend wisselde viel de 0-3.
Toen een groot deel van de supporters op de lange zijde na de 0-3 huiswaarts ging kregen ze vanaf het vuurwerkgroepje 'laat je club maar in de steek' toegzeongen. Oh ironie.