Ik vond Brazilië tegen Marokko best aardig om te zien.
Maar eerste helft was Brazilië niet om aan te zien. Casemiro raakte de bal kwijt alsof het hem persoonlijk was opgedragen, Paquetá zonder eerste aanraking, Ibañez die elke korte pass tot een gok maakte. De 1-0 werd er letterlijk uit geboren: Ibañez kort op Paquetá, Paquetá verliest 'm, Díaz steekt 'm door en Saibari lobt Alisson met meer rust dan dat hele gele middenveld bij elkaar. Dat Vinicius er nog voor rust 1-1 van maakte, naar binnen kappen, bovenhoek, was echt puur individuele klasse, tegen de verhouding in.
Na rust een beter, vollediger Brazilië, met Vinicius als sterkste man.
Maar de man van de avond voor mij stond aan de andere kant. Ayyoub Bouaddi, achttien jaar. Wat een power, rust en soevereiniteit. Onthoud die naam.