C.D. Tenerife - U.D. Extremadura; grauwe middenmoot in zonnig Spanje

Batigoal

Well-known member
De afgelopen twee weken was ik op Tenerife aan het genieten van zon, zee en tapas. Tussendoor werd er gevoetbald bij de plaatselijke voetbalclub en dus toog Batigoal naar de wedstrijd. Dat was Tenerife-Extremadura, ooit twee clubs die op het hoogste niveau speelden, tegenwoordig zijn ze veroordeeld tot het rechterrijtje in de Segunda Division.





In Santa Cruz, de hoofdstad van het eiland Tenerife, is het prima toeven. Er is niet heel veel te doen, maar heeft zoals veel zuidelijke stadjes genoeg terrasjes, groen en een paar highlights om je een aantal uren te vermaken. Rondom het belangrijkste plein van de stad, de Plaza de Espa?a, staan een paar monumenten voor gevallen helden. En verstopt naast de grote vijver met fontein is ondergronds een mini-museumpje te vinden waarin verteld wordt over de moedige strijd rond Castillo de San Crist?bal, waar men meerdere malen stand hield tegen de Britten.





De belangrijkste bestemming voor ons is uiteraard Estadio Heliodoro Rodr?guez L?pez, al 94 jaar het stadion van de plaatselijke trots. Het is eind jaren negentig voor het laatst gerenoveerd, maar ik moet zeggen dat het er prima uitziet. Er was ons al verteld dat het niet nodig was om dagen van te voren een kaartje te kopen, omdat het bijna nooit uitverkocht is. In ieder geval niet sinds ze niet meer op het hoogste niveau spelen. Tenerife heeft nog wel een aardige historie met 4 periodes in de Primera Division. Met name in de jaren '90 was de club best succesvol met twee 5e plaatsen die in beide gevallen Europees voetbal opleverde. In 1997 behaalde Tenerife zelfs de halve finale van de UEFA-Cup. Latere toernooiwinnaar Schalke 04 bleek te sterk. Enkele bekende namen uit de succesvolle jaren negentig waren Juan Antonio Pizzi, Fernando Redondo, Diego Latorre, Slavisa Jokanovic en uiteraard onze landgenoten Roy Makaay en Ferdi Vierklau.





Rommel Fern?ndez is een Panamese spits die begin jaren negentig veel scoorde voor de club alvorens een transfer te verdienen naar Valencia. Een jaar na zijn vertrek overleed hij door een dodelijk auto-ongeluk en hij wordt nog altijd actief herdacht. In Panama City is zelfs een stadion naar hem vernoemd.

Vlak voor de eeuwwisseling degradeerde de club van het hoogste niveau en sindsdien gaat het minder met de club. Nog 2 keer wisten ze te promoveren, alvorens direct weer te degraderen. Enkele bekende trainers zoals Rafa Ben?tez en Javier Clemente kregen Tenerife niet aan het draaien. Tussen 2011 en 2013 speelde de club zelfs 2 seizoenen op het 3e niveau van Spanje. Het waren de jaren waarin de club een schuld van liefst ?40 miljoen met zich meesleepte en het voortbestaan onzeker was. De laatste jaren echter gaat het weer wat beter met Los Blanquiazules, al spelen ze met name in de middenmoot van de Segunda Division. In 2017 waren ze echter nog dicht bij promotie.





Voor de avondwedstrijd hangt er een gemoedelijk sfeertje waarin bij het nabijgelegen supporterscaf? wat wordt ingedronken en tapas worden gegeten. Zo zuidelijk lijkt het alsof de stad pas wakker wordt in het uur voor de wedstrijd. De club lijkt wel te leven hier, want de clubkleuren zijn geregeld terug te zien.

Tegenstander Extremadura heeft een minder beruchte historie. Zij speelden precies 2 jaar op het hoogste niveau; maar in de seizoenen 1996-97 en 1998-99 degradeerde men beide keren tamelijk kansloos naar de Segunda Division. Echt bekende clubhelden heeft de club niet, Spaans internationals Ito en de notabene op Tenerife geboren Juanito zijn de bekendsten. Rafa Ben?tez is ook bij Extremadura trainer geweest en verdiende daar zijn overgang naar Tenerife. De club ging in 2010 failliet. Echter, al in 2007 richtten de supporters van het 'echte' CF Extremadura al deze UD Extremadura op, omdat zij het faillissement zagen aankomen. Dus technisch gezien is dit een andere club, maar omdat zowel logo, clubkleuren als stadion de overgang maakten naar deze nieuwe club beschouwen de meeste mensen U.D. als de voortgang van de ooit Primera Division-bespeler.





In Estadio Heliodoro Rodr?guez L?pez passen ongeveer 22.000 mensen; ik denk dat het stadion tijdens deze zwoele zaterdagavond ongeveer voor de helft gevuld was. Op zich zijn de fans vrij sfeervol, al viel het me op dat ze best snel fluiten bij balverlies of balbezit van de tegenstander. Ondanks de magere jaren zijn de supporters nog vrij kritisch op hun club. De wedstrijd zelf was vermakelijk. Extramadura was de eerste fase van het duel de bovenliggende partij, veel beter in het combinatiespel en de gevaarlijkste kansen. Het kwam dan ook niet als een verrassing dat de gasten al vlot op voorsprong kwamen. Tenerife op papier best een aardige selectie, met voormalig Bar?a-keeper Ortola onder de lat. Hij keept sterk. Linksvoorin staat Matias Nahuel Leiva. Football Manager-spelers zullen hem misschien van vorige versies kennen als wonderkind van Villarreal, maar inmiddels speelt hij in de Segunda Division. Uitstekende balaanname en techniek, maar maakt op zijn 22e niet echt een afgetrainde indruk, dus ik vraag me af of hij die potentie ooit nog gaat waarmaken. De sterspeler van het team zou echter spelmaker Lu?s Milla moeten zijn werd ons vooraf in het caf? verzekerd. Laat Milla nou juist een bijzonder zwakke indruk maken en hij wordt vroegtijdig in de tweede helft terecht gewisseld.

Terwijl de druk van de bezoekers toeneemt komt er halverwege de tweede helft plots een goal voor Tenerife (foto hierboven). Na lang beraad wordt besloten dat de bal inderdaad over de achterlijn is geweest, iets wat ??n van mijn vrienden toevallig al met opgenomen videobewijs kon laten zien. Met het publiek erachter begint Tenerife eindelijk te voetballen en alles lijkt nog voor rust goed te komen. Spits Jos? Naranjo (oud-speler van RC Genk), topscorer Malbasic, de erg zwakke ?lex Bermejo en de eerder genoemde Leiva vergeten allemaal echter om te scoren. Ook in de tweede helft begint Tenerife sterker. Door het missen van kansen echter groeit het vertrouwen bij tegenstander Extremadura om de overwinning te behalen. En die komt er ook. Een kwartier voor tijd komt de bal tijdens een Extremadura-aanval op een arm van Tenerife-verdediger Carlos Ru?z en wordt er gemakkelijk naar de stip gewezen. Nono zet de gasten op voorsprong en vanaf dat moment is het moreel van de thuisploeg gebroken. Er wordt nog een halfslachtige poging gedaan op een slotfoffensief, maar echte kansen komen daar niet uit. Uit de counter kan Extremadura-invaller ?lex Lop?z de Groot, spits met een Nederlandse moeder, nog scoren, maar hij verzuimt een reuzekans af te maken.





Het blijft teleurstellend bij 1-2 en na weer een nederlaag druipt het thuispubliek opvallend snel af. Binnen tien minuten is het stadion alweer bijna leeg en heeft het bedankje van de Tenerife-spelers amper zin meer. Teleurgesteld gaan de locals aan het gebruikelijk late avondeten beginnen. Voor mij echter een leuke ervaring, mijn eerste wedstrijd in Spanje. En eentje per toeval, omdat ik pas twee dagen voor de wedstrijd in de gaten had dat deze wedstrijd gespeeld werd. Een paar dagen later konden we een paar teleurgestelde fans toch nog laten glimlachen toen we ze bij de fanshop van de club tegenkwamen en vertelden dat we uit het land van Roy Makaay kwamen. Heel even waren ze met hun gedachten terug bij de hoogtijdagen van de club die ze zelfs ver in Europa brachten.
 
Laatst bewerkt:

Max

Administrator
Forumleiding
Leuk avontuur zeg! Zo heb ik ooit in Schotland bij gelegenheid een wedstrijd van Inverness CT meegepakt.
 
Bovenaan