Zeer herkenbaar...Met tranen in mijn ogen van het lachen om de droge humoristische bijdrages van Gert.
Nu tranen in mijn ogen door zijn verlies.
Vaak heb ik in zeer dronken toestand diep in de nacht met hem, voor zover dat nog kon, contact gehad. En elke keer ging ik met een glimlach naar mijn nest. Dan was mijn zaterdagavond echt geslaagd.
Niemand had betere humor dan Gert en niemand kon een beter luisterend oor bieden.
Ook kon niemand beter geassocieerd worden met die zeikduim waarmee hij honderdduizenden keren heeft gepost.
En met niemand kon ik mijn liefde voor de DDR delen als met Gert.
Kon ik hem nog paar plagen met p.s.v. ......godver wat mis ik hem.
Tegen Lara zou ik willen zeggen, heel veel sterkte met het verlies van je vader.
Treed in zijn voetsporen, maar waag het niet om voor p.s.v. te zijn.
Hup DDR!
👍